Μέρα είναι θα περάσει!

Είναι αυτές οι μέρες που ξυπνάς και αρνείσαι πεισματικά να σηκωθείς. Είναι σαν να ξέρεις ότι η μέρα σου δεν θα πάει καλά και προσπαθείς να το καθυστερήσεις. Οσο όμως και να προσπαθείς , δεν τα καταφέρεις, και έρχεται μια ακόμη μέρα που επιστρέφουν πάλι όλα στο μυαλό σου. Θυμάσαι πάλι τα ίδια,  και το παρελθόν δεν σε αφήνει να χαμογελάσεις. Παίζει παιχνίδια με την σκέψη σου και φαίνεται να το διασκεδάζει.

Εσύ πάλι όμως καθόλου. Και πάνω που έλεγες πως Αρχίζεις να ξεχνάς και η ψυχή σου να ηρεμεί είναι όλα πάλι εκεί να σε φοβιζουν. Να σκέφτεσαι τι ήταν αληθινό και τι όχι, αν ήταν κάτι αληθινό τελικά. Αναρωτιέσαι ποια συναισθήματα ήταν αληθινά και ποια όχι. Σκέφτεσαι τα κίνητρα σε όλο αυτό το παιχνίδι. Τρομάζεις στην ιδέα πως κάτι θα χαλάσει πάλι,  ψάχνεις να βρεις αν τώρα είναι όλα καλά όπως φαίνονται και καταλήγεις στο συμπέρασμα πως δεν έχουν φύγει όλα τα σύννεφα ακόμη.
Αρχίζεις πάλι να αναρωτιέσαι και να μοιράζεις ευθύνες. Ποια να ήταν άραγε η δική σου ευθύνη; ίσως είναι που πάντα ψάχνεις να βρεις την αλήθεια. Ίσως επειδή προσμενεις την ίδια ακριβώς ειλικρίνεια που δίνεις κι εσύ.  "Μεγάλο λάθος"σκέφτεσαι. 

Ερωτήσεις, πολλές ερωτήσεις που δεν έχουν πάρει απάντηση και ίσως να μην πάρουν πότε. Προσπαθεις να ξεπεράσεις τα πάντα και να θέσεις νέα θεμέλια, πιο γερά. Δεν ξέρεις αν το λές στον εαυτό σου παρηγορητικά, πάντως το πιστεύεις ακράδαντα. Και εκεί είναι που σκέφτεσαι ξανά πως Ό,τι κι αν κάνεις, θα πηγαίνεις μόνο μπροστά προσπαθώντας μόνο για αυτά που θέλεις.  Και απλά περιμένεις να περάσει μία ακόμη στραβή μέρα.