ΚΑΚΌ ΌΝΕΙΡΟ Η ΜΉΠΩΣ ΟΧΙ

Η προδοσία,  πολλοί το αναφέρουν και σας απιστία, είναι κάτι που σίγουρα  το άκουσες, το υποψιάστηκες, το καταλάβεις, το εμαθες πάντως με κάποιο τρόπο, είτε δειλά, είτε ηχηρά και σίγουρα έχει  απασχολήσει κάποια στιγμή την καθημερινότητά σου. Άλλες φορές σαν πιπεράτο κουτσομπολιό και άλλες σαν δικό σου βίωμα αλλα οπως και να το εχεις νιωσειπάντα για κάποιο λόγο τσιμπάει τα μέσα σου.

Και Ο λόγος απλός. Είτε επειδή θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα  είτε επειδή όταν ακούς κάτι τέτοιο χάνεις την πίστη σου στην αγάπη, στις ανθρώπινες σχέσεις, είτε το έχεις περάσει κι εσύ και ακόμη πονάει. 

Όταν αφορά εσένα όμως πονάει  διπλά και τρίδιπλα, ιδίως όταν το μαθαίνεις τελευταίος.  Οι άπιστοι είναι ηθοποιοί και καλύπτουν τΑ παντα άψογα όσο εσύ ή μπορεί και όχι τόσο καλά απλά εσύ να δικαιολογείς τα αδικαιολόγητα για να μην έρθει η στιγμή που θ’ αναγκαστείς να αντιμετωπίσεις την αλήθεια, είτε γιατί βαθιά μέσα σου πιστεύεις πως αυτή τη φορά έχεις βρει το σωστό άνθρωπο, πως δεν θα σε πληγώσει όπως οι άλλοι, ή  απλά είσαι ένα πλασματάκι αθώο, που πιστεύεις πως θα σου φέρονται όλοι όπως τους φέρεσαι  και να μην μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ μπορεί να σε κοροϊδέψει κάποιος. όμως δεν είναι έτσι! 

Και Κάποιες φορές δε το θυμάσαι καθόλου. Σαν να μην το έμαθες, σαν να μη στο είπαν, σαν να το έζησε κάποιος άλλος, σαν να το άκουσες με ενδιαφέρον να λυπήθηκες για λίγο και ύστερα να γύρισες στο σπίτι σου και έφυγε τελείως από τη μνήμη σου. Άλλες φορές όμως το θυμάσαι. Με ασήμαντη αφορμή ή όχι, δεν έχει σημασία. Ας πούμε πως είναι πληγή που πονάει όταν αλλάζει ο καιρός ή κάποια δύσκολη μέρα του μήνα, πάντα θα εμφανίζεται.

Και Είχες πει ότι θα το ξεχάσεις, πως θα δώσεις μια ευκαιρία, πως ήταν λάθος και πέρασε-όχι αυτό δεν το είπες. Δεν πέρασε ποτέ κι ας πίστεψες πως θα περάσει, πως θα ξεχαστεί, πως θα το πετάξεις στα σκουπίδια μαζί με κάτι άλλα παλιοπράματα. Δεν είναι απλή υπόθεση να καταφέρεις να συγχωρήσεις την απιστία όσο κι αν το θες, όσο κι αν οι προθέσεις σου είναι καλές, όσο και αν ο απέναντί σου έχει αποδείξει με όλους τους τρόπους του κόσμου πως ήταν απλά ένα λάθος, σου το έχει αποδείξει αραγε η μήπως τελικά οχι; και Λάθος; Λάθος είναι κάτι που σβήνεται. Η απιστία δε σβήνεται όμως, τελικά. Όσο και αν κλάψεις, όσο και αν περάσει ο καιρός Φτάνει μόνο μία σπίθα και όλα εμφανίζονται μπροστά στα μάτια σου. Ολα ζωντανεύουν από την αρχή και τοτε αρχίζεις και μιλάς με τα χειρότερα λόγια του κόσμου και ο έρωτας γίνεται εχθρός που θες να εξοντώσεις. Θυμάσαι και θυμίζεις. Όχι, δεν ξεχνιέται η απιστία έτσι απλά. Ούτε είναι λάθος, είναι επιλογή έκανε κάτι που σκόπιμα θα σε πλήγωνε,  υποτίμησε  τη νοημοσύνη σου,  δεν υπολόγισε το κακό που θα μπορούσε να κάνει στην ψυχή σου κι όλα αυτά είναι αρκετά καλοί λόγοι για να χωρίσεις καθώς θα μπορούσε απλά να είχε φύγει και να γλιτώνατε κι οι δύο. Όμως δεν τον χωρισες, Εκείνος σε έφερε  μια κατάσταση η οποία σε τσάκισε και ύστερα πίστεψες ότι όλα θα εξαφανιστούν με μια γερή δόση μπάνιου , όμως ξέχασες πως οι πληγές σου δεν κλείνουν με λίγο ζεστό νερό. Ο χρόνος μπορεί να περνάει αλλά όταν κάτι έχει συμβεί είναι αδύνατον να συμπεριφέρεσαι σαν να μην έγινε ποτέ.  Είναι και εκείνα τα ντοκουμέντα που έχεις κρατήσει στο μυαλό σου. Δεν περνάνε όλα τελικα με ένα «περασμένα, ξεχασμένα». Για την ακρίβεια κανένα αρνητικό συναίσθημα που έχει προκληθεί σε άλλον άνθρωπο δεν περνάει. Όσα συγνώμη κι αν πει, όσα «ήταν λάθος» και αν παραδεχτεί, όσα «δεν θα το ξανακάνω» υποσχεθεί. Δεν περνούν οι πληγές με υποσχέσεις, δυο τρία ράμματα,  και λίγες σταγόνες ιωδίου, σαν να ναι ένα ασήμαντο σκίσιμο. Βασικά, δεν περνάνε γενικά. Με τα λόγια τίποτα δεν περασε. Και αν οι υποσχέσεις ξεχνιούνται και το "λάθος" πάει να ξανά γινει; πως να είσαι σίγουρη πως ο άνθρωπος που προσπαθείς να συγχωρέσεις δεν θα ξανά κάνει το ιδιο; Ποτέ δεν είσαι σίγουρη,  όμως όταν έχεις αντοχές ξανά ξεκινάς πάλι από την αρχή!  Αλλά όταν οι αντοχές σου αρχίσουν να τελειώνουν; γιατί κάποια στιγμή τελειώνουν δεν θα τελειώσουν και αυτες;;

Και αν εχθές έλεγες πάμε παρακάτω σήμερα είναι μια άλλη μέρα!